Home

 

Alba

Al despertar
me sorprendió la imagen que perdí ayer.
El mismo árbol en la mañana
y en la acequia
el pájaro que bebe
todo el oro del día.

Estamos vivos,
quién lo duda,
el laurel, el ave, el agua
y yo,
que miro y tengo sed.

De Luz de día (1960-1963), Blanca Varela

 

Αυγή

Ξυπνώντας
με εξέπληξε η εικόνα που έχασα χτες
Το ίδιο δέντρο το πρωί
και στο αυλάκι του
το πουλί που πίνει
της μέρας όλο το φως

Είμαστε ζωντανοί,
ποιος αμφιβάλλει,
η δάφνη, το πουλί, το νερό
και εγώ
που κοιτώ και διψάω.

Από την ποιητική συλλογή Luz de día (1960-1963), Μπλάνκα Βαρέλα
Μετάφραση: Αθηνά Παπαδάτου

Φωτογραφία: Αθηνά Παπαδάτου

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s